« ط » [ يعنى ن در پژوهش ما ] زيد و هو تصحيف و الصواب كما في الاصل و ما اثبتناه في الكافى . « 83 / 23 ثويّه / چنين است اعظم . مرعشى : « سويّه » . ق ( ص 93 ) و ن ( ص 64 ) : « الثوية » . « الثويّة . . . بفتح الثّاء و كسر الواو موضع بالكوفة به قبر أبى موسى الاشعرى و المغيرة بن شعبة » ( بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 237 ) . 84 / 13 در موضعى / چنين است در اعظم . در متن مرعشى ، « موضعى » نيست ، ولى از قضا چون در محلّ اولين كلمهء صفحهء دست چپ بوده و كاتب - به رسم قدما - آن كلمه را در گوشهء پايينى صفحهء دست راست نوشته ، مىبينيم كه او هم لفظ « موضعى » را پيش چشم داشته و در گوشهء پايينى نوشته ولى ظاهرا در آغاز صفحه از قلم انداخته است . 85 / 6 او و رسول خدا ( ص ) يك ديگر را ملاقات مىكنند تا روز قيامت / چنين است در اعظم و مرعشى . ق ( ص 95 ) و ن ( ص 66 ) : « يلتقى هو و رسول الله ( ص ) [ » ( ص ) « از ق افتاده است ] يوم القيامة » . 85 / 9 فما قضيت / چنين است در مرعشى . اعظم : « فكما قضيت » . اين اختلاف ظاهرا در نسخ خود فرحة نيز هست ؛ چه ق ( ص 95 ) « فما قضيت » ضبط كرده و در مقابل ن ( ص 66 ) « فكما قضيت » آورده است ؛ فتأمّل . 85 / 10 ينمى / مرعشى : « ينمى » « به فتح حرف مضارعه ) . متن ما ، موافق است با اعظم و ق ( ص 95 ) كه حرف مضارعه در هر دو مضموم است . 85 / 11 لا تنقص / اعظم : « لا تنقص » ( به ضمّ حرف مضارعه ) . حركتگذارى متن موافق است با مرعشى و ق ( ص 95 ) . 85 / 17 تذكرك ، لا تنساك ، تخشاك ، تراك ، تلقاك / حرف مضارعه در جميع اين افعال ،